با سلام خدمت دوستان عزیز!

سر انجام فرصتی دست داد تا در این وبلاگ به نقد و بررسی اشعار دوستان خوبم بپردازم که در این پست اقدام به نقد و بررسی یک شعر از خانم "م.سایه" و از وبلاگ خوب ایشان به نام"سایه ی تنها" نموده ا م.

قبل از هر چیز  با  هم به خواندن اصل شعر ایشان می پردازیم تا در ادامه  توضیحاتی که داده خواهد شد برای همه ی دوستان  قابل درک  باشد.

               مرداب

قلم در دست و کاغذ روبه رویش      

مرکب در بر و تابی به مویش

از آن دیوانگی ها پاک خسته      

ز قیل و قال این دنیا برسته

به یاد عاشق امیدواری                            

به یاد دل سپردن ها به یاری

قلم بر کاغذ و صورتگری کرد                    

از آن راز درون افشا گری کرد

به نقش ماهرویش یک نظر کرد              

در آن صورت همه نازش نظر کرد

به خود گفت ای دریغ از بی وفایی          

در این مرداب ای یارم کجایی

ندیدم سایه ات از راه دوری                  

دلم در حسرت یک دم حضوری

تو آن بودی ندیدی بندگی را                

بپرسیدی مرا یا زندگی را

بگفتم زندگی ، چون ماه باشد                

سرابی در عبور از راه باشد

در آن دم بر دل من پشت کردی                 

بخندیدی به من اما به سردی

ندانستی تو را گویم که دانی                      

تویی تنها تویی این زندگانی

            م.سایه

 http://sayetanha.persianblog.com/

خب  حال بپردازیم به نقد و بررسی این  شعر!

می شود  اینگونه گفت که این مثنوی از نظر وزنی  بجز دو مورد که بنده پس از تصحیح آن ، در زیر آنها خط کشیده ام ، اشکال وزنی دیگری ندارد . با توجه به اینکه شاعر این اثر در ابتدای کارخود قرار دارند باید گفت که وزن را بخوبی شناخته و آن را رعایت نموده است که بایستی از این جهت به ایشان تبریک گفت.

اما دوستان خوبم ! به این مطلب خوب دقت کنید: شاعر این اثر ( با توجه به صحبتی که با ایشان داشته ام میخواسته از زبان  سوم شخصی که همان قلم اوست  در این اثر از دنیای  اطراف خود سخن بگوید لیکن  نتوانسته خواننده را بهمان مسیر مورد نظر و درخواست خویش راهنمائی  و هدایت نمائید.( آنهم به چند دلیل )

دلیل اول این است که ابیات بسیار ضعیف  و با کمترین ارتباط معنائی در کنار هم قرار داده شده اند بطوریکه  کاملا  مشهود است شاعر خواسته یا ناخوا سته با جبر و فشاری مضاعف تنها می خواسته اثر خود را به  سرانجامی برساند.

دومین دلیل هم این است که  خانم م. سایه که اتفاقا می توانند جزء شاعران  جوان خوب کشورمان ( با کمی سعی وتلاش بیشتر) هم قرار بگیرند، عدم مطالعه ی دقیق شاعران  دوره معاصر خویش را چون اغلب شاعران جوان دیگر در سر لوحه ی کار خویش ندارند. که این خود ضعف بزرگی است.

یک شاعر رسالت بزرگی بر دوش خویش دارد و به همان اندازه نیز بایستی به پیرامون خود از نگاهی دیگر  و جنسی دیگر واردشود. به کار بردن الفاظ و لغاتی که حتی در محاوره  نیز کاربردی  ندارند و تنها در سطور قدیمی تر از حال معاصر  میشود آنها را جستجو کرد نیز، در این راه کمک شایانی به شاعری که قصد دارد اثری تاثیر گذار و ماندگار از خود ارائه نماید ، نمی تواند داشته باشد.

به هر حال امیدوارم که خانم م. سایه از نقد شعر خویش استفاده ی لازم را برده باشند( با توجه به شناختی که از ایشان دارم  مطمئن هستم که از کلیه نقدهائی که به ایشان می شود نهایت استفاده را خواهند برد.)

در ضمن  کلیه دوستانی که مایلند در این راه با این وبلاگ همکاری نمایند، از همینجا دست یاری شان را به گرمی می فشارم.و همچنین هر گونه نقد و انتقادی نسبت به این وبلاگ دارند نیز می توانند بدون کوچکترین تعارفی عنوان و منعکس نمایند.

با تشکر از همه ی دوستان: ب .م. تنها

غرض از نوشتن این چند خط اینه که تصمیم دارم از این به بعد حال و هوای وبلاگم رو کمی دستخوش تغییرات کنم. از این به بعد سعی ام رو بر این میزارم که ترانه هائی رو در این وبلاگ بزارم که به زودی وارد بازار خواهند شد ( یا اینکه در بازار موسیقی موجودند)

تغییر بعدی هم به این شکله که از این پس لینک دوستانی رو که در وبلاگم دارم (اون دسته از دوستان شاعر) ، به نقد و بررسی اشعارشون در وبلاگم  می پردازم.

البته اگه کسی نسبت به این موضوعات مطرح شده نظر خاصی داره ،خوشحال میشم که در قسمت نظرات ، نظرش رو عنوان کنه۰ مطمئن باشید که نظرات دوستان برام حائز اهمیت خواهد بود.

در پایان هم تشکر میکنم از اینکه وقتتون رو به من دادید. پس منتظرتون هستم.

کوچک همه ی شما: ب .م.تنها